Përshëndetje! Meqë kërkove më shumë informacion për të plotësuar atë që do shohësh te dokumentari i Simon Schama (i cili është fantastik për mënyrën sesi e zbërthen anën psikologjike të artistëve), po ndalem te disa pika kyçe që e bëjnë
Berninin "mbretin" e padiskutueshëm të Barokut dhe të Romës.
1. Rivaliteti me Borrominin
Nuk mund të kuptohet plotësisht Bernini pa rivalin e tij, Francesco Borromini. Ndërsa Bernini ishte i shoqërueshëm, i pasur dhe i preferuari i Papëve, Borromini ishte melankolik dhe gjenial në matematikë. Ky rivalitet nxiti disa nga veprat më të bukura në Romë. Nëse shkon te
Piazza Navona, do shohësh "Shatërvanin e Katër Lumenjve" të Berninit, që është një kryevepër e inxhinierisë dhe artit.
2. "Gesamtkunstwerk" (Vepra e plotë e artit)
Bernini nuk e shihte skulpturën si diçka të izoluar. Ai ishte arkitekt, skulptor dhe piktor. Kur projektonte një kishë apo një kapelë (si psh. Kapela Cornaro), ai kontrollonte çdo gjë:
- Dritën që hynte nga dritaret e fshehura.
- Ngjyrën e mermerit në mure për të krijuar kontrast.
- Pozicionin e shikuesit, që të ndihej pjesë e skenës.
3. Arkitektura si Përqafim
Vepra e tij më madhore arkitekturore është Kolonada e Shën Pjetrit në Vatikan. Nëse e sheh nga lart, dy krahët e kolonave formojnë një rreth që duket sikur po përqafon besimtarët. Ai e quante këtë
"krahët amtarë të kishës".
4. Logjika e "Teatrit" në Art
Bernini e trajtonte hapësirën si një skenë filmi. Ja një shembull se si mund të konceptohej "algoritmi" i tij për krijimin e një hapësire baroke:
Pse është i rëndësishëm sot?
Bernini na mësoi se arti nuk duhet vetëm të admirohet, por duhet të
përjetohet. Ai theu kufirin midis veprës dhe shikuesit. Kur të vazhdosh dokumentarin, vëre me vëmendje pjesën ku flitet për skandalin e tij me Costanza Bonarelli-n; aty do kuptosh se sa i rrëmbyer ishte ai jo vetëm në art, por edhe në jetë.
Nëse ke ndonjë pyetje specifike për ndonjë nga veprat e tij (si
Apollo dhe Daphne apo
David), më thuaj!