[Verse 1]
Do t' vijë një ditë, do t' më kujtosh,
Përpjetën jetës kur t'ja ngjitësh;
Kur zemra jote të ndihet bosh,
Gjatë udhëtimit, rraskapitës.
[Pre-Chorus]
Do t' më kujtosh sesi jam ndjerë,
Sa herë këpucët të të zgjidhen.
Në këtë lojë ku koha flet me vrerë,
Kush llogarit, me vete shkel e tallej!
[Chorus]
Nyje e mendimit, do t' të shpjerë,
Shtegut të vetëm, ku fatet lidhen.
Kërcejnë malet, lëviz dhomë e shtëpi,
Kur kujtimi kthehet në këtë marrëzi!
[Verse 2]
Në mundsh atëherë të më gjykosh,
Unë do të them, se ke të drejtë.
Kur zemra jote të ndihet bosh,
Kur në lëkurë ta vuash vetë.
[Bridge]
Aspak gjykimit nuk i druhem,
Balta s' ngjit kurrë tek pastërtia.
Por me këtë valle e këtë avaz:
I shohim nga larg me të qeshur e gaz!
[Chorus]
I vetmi zjarr...