Gjergj Kastriot Skenderbeu
Fragment nga libri “Skenderbeu, nje hero modern”
shkruar nga Gennaro Francione
Shqipetaret e quajne vendin e tyre: Shqiperi ose “Vendi i Shqiponjave” dhe veten e tyre Shqipetare, domethene “bij te shqiponjave”.
Nga vete terminologia e perdorur dallohen dy karakteristika te keti populli: krenaria e pamposhtur dhe jeta e ashper e jetuar si shqiponjat, mes maleve e qiejve.
Heroi me i madh i historise shqipetare, Skenderbeu, mbrojtes i krishterimit kunder pushtimit turk te viteve ‘400 vinte nga familja shqiptare e princave Kastriote (shek. XV – XVI) qe kishte si embleme shqiponjen me dy koka ne sfondin e kuq.
Emri i ketyre princave rridhte nga prejardhja e tyre, nga nje fshat i cili quhej Kastriot, qe ndodhej mes maleve te Hasit.
Me tradite aristoktratike kristiane, shume e njohur ne Republiken e Venecias, kjo familje se bashku me ate te Dukagjineve, Aranitasve, Topiajve, Musakajve, Ballshave, Shpanove, Shpatave, Zenebiseve dhe Gropeve, perfaqesonte klasen feudale me te fuqishme te asaj periudhe ne Shqiperi.
Qyteza e Krujes ishte kryeqyteti i pjeses se Kastrioteve qe shtrihej duke zoteruar Petrelen, Sfetigradin, etj (Shiko harten).
Kastriotet u bene te njohur nepermjet Gjonit (ne fillimet e shek. XV), zoterues i fshatrave ne territorin e Dibres dhe te Matit, dhe u perfshine ne kontradiktat me Perandorine Turke, e cila ne ate periudhe po kerkonte te merrte ne te gjitha menyrat tokat e Shqiperise, duke alternuar luftra e tentativa bashkimesh paqesore.
Politika otomane kishte elemente shume te kundert me karakteristikat e ilireve.
Imponimi i fese islame, shpronesimet, taksat, por mbi te gjitha, stervitja e detyrueshme e djemve te rinj per t’i mobilizuar ne ushtrine turke, ishin arsye te revoltave te pergjakshme.
I ati i Heroit tone ishte luftues i palodhur i betejave te pergjakshme kunder ushtrive te gjysem henes, per te te mbrojtur dhe per te konsoliduar pronat e tij, u detyrua te lidhej me “Serenissima- n“, e cila ne ate periudhe ishte fuqia me e madhe detare e Evropes.
Marredheniet u forcuan aq shume sa qe ne vitin 1413, atij iu dha titulli i trashegueshem i “qytetarit venecian“ dhe kater vite me vone u deklarua vasal.
Megjithe ndihmen nga Venecia, Gjoni i perballonte me shume mundim sulmet e njepasnjeshme te otomaneve te cilet ishin afer pushtimit te tokave te tij.
Edhe Republika e Raguzes dhe Kisha e Romes i erdhen ne ndihme.
Turqit tashme ishin shume afer: kishin rrethuar tokat e Gjon Kastriotit dhe atij nuk i mbetej gje tjeter veç te krijonte mundesine per nje marreveshje me Sulltan Muratin e II.
Ky i fundit e detyroi te paguante nje taks jashtezaknisht te larte dhe gjithashtu e detyroi t’i dorezonte kater bijte e tij, te cilet u moren peng per t’u çuar ne Adrianopoli.
Kjo ndodhi sipas tradites se pushtuesve turk, ndaj Gjergj Kastrioti i vogel pati nje fat te ngjashem me princa te tjere te famshem si Vlad Tepes, i njohur si Drakula (qe ne rumanisht do te thote“djall“), edhe ai peng i turqve ne Divan se bashku me te vellain Rau vel frumos (Radu Bjondi).
Gjon Kastrioti ishte baba i nente femijeve, nga te cilet pese ishin vajza dhe kater ishin meshkuj, nje nder te cilet ishte Gjergj Kastrioti.
Vajzat e tij u martuan me feudale shqipetare.
Viti 1407; Murati i II, sulltan i Perandorise Turke, ne saje te ushtrise me te forte ne bote, shtrin kufijte e Perandorise gjigande ne çdo drejtim.
Nder popujt qe kane marre vendimin te mos i perulen zgjedhes se tij, bejne pjese edhe disa principata te vendosura ne trojet e Shqiperise. Nder te gjitha, principata me e dallueshme eshte ajo e Kastrioteve, e drjetuar nga kryetari i familjes, Gjon Kastrioti.
Ne vitin 1430, ushtrite turke mposhtin perfundimist vendasit rebele dhe vrasin pa meshire te gjithe roberit e luftes te mbledhur ne sheshin e betejes.
Turqit nuk i marrin jeten Gjon Kastriotit, por çmimi qe ai duhet te paguaje eshte i madh.
Duhet te shnderrohet ne myslimam, t’i jape Perandorise Turke rajonin e rendesishem strategjik te Dibres dhe keshtjellen e Stefigradit ne veri te Shqiperise, duhet te heqe dore gjithashu nga kryeqyteti, Kruja, te behet vasall i Sulltanit, t’i paguaje taksa dhe te kontribuoje me ushtrine e tij, ne luftrat e otomaneve ne Ballkan, por mbi te gjitha t’i jape sulltanit ne ngarkim te gjithe femijet e tij meshkuj (njeri prej te cileve ruan te drejten te behet trashegimtar pas vdekjes te se atit, nderkohe qe sulltani i mban djemte e Kastriotit, me premtimin qe nuk do te pengoje formimin e tyre te krishtere).
Keshtu, ne nje mengjes pranvere, nen syte e trishtuar te prinderve e te popullit, ushtaret e Muratit te II marrin peng djemte e Gjon Katriotit.
Duket sikur ne ate moment po shenohet fundi i Principates se Kastrioteve…
View attachment Skenderbeu.mp4
Fragment nga libri “Skenderbeu, nje hero modern”
shkruar nga Gennaro Francione
Shqipetaret e quajne vendin e tyre: Shqiperi ose “Vendi i Shqiponjave” dhe veten e tyre Shqipetare, domethene “bij te shqiponjave”.
Nga vete terminologia e perdorur dallohen dy karakteristika te keti populli: krenaria e pamposhtur dhe jeta e ashper e jetuar si shqiponjat, mes maleve e qiejve.
Heroi me i madh i historise shqipetare, Skenderbeu, mbrojtes i krishterimit kunder pushtimit turk te viteve ‘400 vinte nga familja shqiptare e princave Kastriote (shek. XV – XVI) qe kishte si embleme shqiponjen me dy koka ne sfondin e kuq.
Emri i ketyre princave rridhte nga prejardhja e tyre, nga nje fshat i cili quhej Kastriot, qe ndodhej mes maleve te Hasit.
Me tradite aristoktratike kristiane, shume e njohur ne Republiken e Venecias, kjo familje se bashku me ate te Dukagjineve, Aranitasve, Topiajve, Musakajve, Ballshave, Shpanove, Shpatave, Zenebiseve dhe Gropeve, perfaqesonte klasen feudale me te fuqishme te asaj periudhe ne Shqiperi.
Qyteza e Krujes ishte kryeqyteti i pjeses se Kastrioteve qe shtrihej duke zoteruar Petrelen, Sfetigradin, etj (Shiko harten).
Kastriotet u bene te njohur nepermjet Gjonit (ne fillimet e shek. XV), zoterues i fshatrave ne territorin e Dibres dhe te Matit, dhe u perfshine ne kontradiktat me Perandorine Turke, e cila ne ate periudhe po kerkonte te merrte ne te gjitha menyrat tokat e Shqiperise, duke alternuar luftra e tentativa bashkimesh paqesore.
Politika otomane kishte elemente shume te kundert me karakteristikat e ilireve.
Imponimi i fese islame, shpronesimet, taksat, por mbi te gjitha, stervitja e detyrueshme e djemve te rinj per t’i mobilizuar ne ushtrine turke, ishin arsye te revoltave te pergjakshme.
I ati i Heroit tone ishte luftues i palodhur i betejave te pergjakshme kunder ushtrive te gjysem henes, per te te mbrojtur dhe per te konsoliduar pronat e tij, u detyrua te lidhej me “Serenissima- n“, e cila ne ate periudhe ishte fuqia me e madhe detare e Evropes.
Marredheniet u forcuan aq shume sa qe ne vitin 1413, atij iu dha titulli i trashegueshem i “qytetarit venecian“ dhe kater vite me vone u deklarua vasal.
Megjithe ndihmen nga Venecia, Gjoni i perballonte me shume mundim sulmet e njepasnjeshme te otomaneve te cilet ishin afer pushtimit te tokave te tij.
Edhe Republika e Raguzes dhe Kisha e Romes i erdhen ne ndihme.
Turqit tashme ishin shume afer: kishin rrethuar tokat e Gjon Kastriotit dhe atij nuk i mbetej gje tjeter veç te krijonte mundesine per nje marreveshje me Sulltan Muratin e II.
Ky i fundit e detyroi te paguante nje taks jashtezaknisht te larte dhe gjithashtu e detyroi t’i dorezonte kater bijte e tij, te cilet u moren peng per t’u çuar ne Adrianopoli.
Kjo ndodhi sipas tradites se pushtuesve turk, ndaj Gjergj Kastrioti i vogel pati nje fat te ngjashem me princa te tjere te famshem si Vlad Tepes, i njohur si Drakula (qe ne rumanisht do te thote“djall“), edhe ai peng i turqve ne Divan se bashku me te vellain Rau vel frumos (Radu Bjondi).
Gjon Kastrioti ishte baba i nente femijeve, nga te cilet pese ishin vajza dhe kater ishin meshkuj, nje nder te cilet ishte Gjergj Kastrioti.
Vajzat e tij u martuan me feudale shqipetare.
Viti 1407; Murati i II, sulltan i Perandorise Turke, ne saje te ushtrise me te forte ne bote, shtrin kufijte e Perandorise gjigande ne çdo drejtim.
Nder popujt qe kane marre vendimin te mos i perulen zgjedhes se tij, bejne pjese edhe disa principata te vendosura ne trojet e Shqiperise. Nder te gjitha, principata me e dallueshme eshte ajo e Kastrioteve, e drjetuar nga kryetari i familjes, Gjon Kastrioti.
Ne vitin 1430, ushtrite turke mposhtin perfundimist vendasit rebele dhe vrasin pa meshire te gjithe roberit e luftes te mbledhur ne sheshin e betejes.
Turqit nuk i marrin jeten Gjon Kastriotit, por çmimi qe ai duhet te paguaje eshte i madh.
Duhet te shnderrohet ne myslimam, t’i jape Perandorise Turke rajonin e rendesishem strategjik te Dibres dhe keshtjellen e Stefigradit ne veri te Shqiperise, duhet te heqe dore gjithashu nga kryeqyteti, Kruja, te behet vasall i Sulltanit, t’i paguaje taksa dhe te kontribuoje me ushtrine e tij, ne luftrat e otomaneve ne Ballkan, por mbi te gjitha t’i jape sulltanit ne ngarkim te gjithe femijet e tij meshkuj (njeri prej te cileve ruan te drejten te behet trashegimtar pas vdekjes te se atit, nderkohe qe sulltani i mban djemte e Kastriotit, me premtimin qe nuk do te pengoje formimin e tyre te krishtere).
Keshtu, ne nje mengjes pranvere, nen syte e trishtuar te prinderve e te popullit, ushtaret e Muratit te II marrin peng djemte e Gjon Katriotit.
Duket sikur ne ate moment po shenohet fundi i Principates se Kastrioteve…
View attachment Skenderbeu.mp4