Teksti:
(Strofa 1)
Era s’hyn në dhomë pa patur dorashka
Në çantë mban alkool, spraj edhe maska
Nëse i prek tavolinën, ajo bëhet si e çmendur
"Kush e la atë shenjë?" thotë ajo e zënë ngushtë
Shtëpia e saj shkëlqen, si sallë operacioni
Era është mjeshtre, kampionia e dezinfektimit, o milion!
(Refreni)
O Era, o Era, qetësohu pak moj gocë!
S’vdes njeri nga pluhuri, s’të hyn në bark asnjë nocë!
Ti fshin e shfryn gjithë ditën, me fshesë në dorë
Dhe mysafirët i pret, me kapele e me doreza në dorë!
S’rri ajo, s’rri... gjithmonë duke pastruar
Era dhe pluhuri... armiq të deklaruar!
(Strofa 2)
Një ditë i shkuam për vizitë, me një buqetë me lule
Ajo na pa me frikë, sikur pamë ndonjë hije
"Mos e vini mbi tavolinë, se bie ndonjë polen!"
Dhe e mbajti vazonë, sikur mbante ndonjë bombë në selen
Na dha pantofla të reja, që t’i vishnim në hyrje
E pastaj me shami, fshiu pas nesh çdo thërrime!
(Ura)
Mos vallë ka frikë se mos bëhet rrëmujë?
Apo mos ka frikë se mos i ikën drita nga ajo shkëlqim-ujë?
Era është sistem, një kompjuter në lëvizje
Nëse bie një thërrime, ajo e bën çështje... kryengritje!
(Refreni)
O Era, o Era, qetësohu pak moj gocë!
S’vdes njeri nga pluhuri, s’të hyn në bark asnjë nocë!
Ti fshin e shfryn gjithë ditën, me fshesë në dorë
Dhe mysafirët i pret, me kapele e me doreza në dorë!
S’rri ajo, s’rri... gjithmonë duke pastruar
Era dhe pluhuri... armiq të deklaruar!
(Outro)
Ndaj nëse shkoni te Era, lani këmbët dy herë!
Dhe mos guxoni të lini asnjë gjurmë, as në verë!
Era... mbretëresha e shkëlqimit...
(Dhe e fshesës... dhe e leckës... shkëlqen... shkëlqen...!)