[Strofa 1]
Në supe mbajta male me gurë,
E rrugën e bëra me gjak e me djersë,
Po goja ime s'tha "u lodha" kurrë,
As kur rrebeshi më godiste pa ndjesë.
[Strofa 2]
Eci mes stuhisë e askush nuk e di,
Sa plagë i mbajta i fshehur në gji.
S'kërkova dorëzim, s'kërkova mëshirë,
Çdo goditje të jetës e ktheva në dritë.
[Pre-Chorus]
S'u lodha duke mbrojtur çdo vlerë,
S'u lodha duke bërë dritë në errësirë,
Për këtë botë të mbrapsht e të mjerë,
E mbajta shpirtin si çelik të lirë.
[Refreni]
Kur bota e rreme kërkonte të ndaloja,
Unë shtoja hapin, shihja përtej!
Se fitimtari nuk di ç'është pendoja,
Ai veç rrugën di si ta gjejë!
[Strofa 3]
Më thanë se rrëzohesh, se rruga ka fund,
Por rrënjët e mia askush s'i lëkund.
Zjarri i krahërorit nuk fiket me erë,
Unë ngrihem më i fortë sa herë që bie përtokë.
[Refreni]
Kur bota e rreme kërkonte të ndaloja,
Unë shtoja hapin, shihja përtej!
Se fitimtari nuk di ç'është pendoja,
Ai veç rrugën di si ta gjejë!
[Bridge]
Çdo lot që ra, u bë shkëmb në këtë rrugë,
Çdo rrebesh e stuhi më bëri më të fortë.
Sot nuk ka forcë që hapin ma ndal,
Jam vetë historia që ngrihet mbi mal!
[Strofa 4]
Sot shoh pas e buzëqesh me vete,
Se lodhja u kthye në bekim e në forcë,
Jam akoma këtu, pas kaq shumë beteje,
Me ballin lart, si shkëmb mbi këtë tokë.
[Outro]
Me ballin lart... si shkëmb mbi këtë tokë.
I patundur, i pathyer, pas çdo beteje!
