Radioshqip Forum

Sytë hapur...
Hapi i lehtë...
Nuk ka kufi mes nesh dhe qiellit.
Eja.

Hapat marrin zjarr, por pa lënë shenjë në tokë,
Jemi duke ikur nga një realitet që s’na bën dot,
Pa kërkuar leje, pa u ndalur për të parë,
Pas nesh mbetet pluhuri, përpara kemi dritë të bardhë.
Nuk është vrapim për t'u larguar, është vrapim për të gjetur,
Ato copëza ëndrrash që dikur kishim harruar të vlerësuar.
Ritmi na udhëzon, një hartë në errësirë,
Jemi të shpejtë, jemi të lirë, jemi të gjallë në këtë pafundësi të mirë.

Dhe ndërsa peizazhi kalon si film në sy,
E ndjej se çdo gjë që kemi, është brenda teje dhe aty,
Në rrahjet e zemrës që përputhen me bas-in,
S’kemi nevojë për destinacion, ne e ndërtojmë pasin!

Drejt horizontit të ri, ku drita bëhet ngjyrë,
Po vrapojmë me erën, pa asnjë frikë në fytyrë.
Shpejt, por pa rëndim, si një re në lëvizje,
Jeta është ky çast, është e gjitha një zgjidhje!
Horizonti i ri, na pret me krahë hapur,
Të gjithë ne jemi të lidhur, në këtë ritëm të kapur.

S’ka orë që na mat...

Lehtë, si frymë...
Shpejt, si mendimi...
Po ndryshojmë drejtimin.
Le të rrjedhim.

Nuk është përplasje, është valle në asfalt,
Lëvizim në sinkron, jemi larg nga çdo skandal.
Rritmi po na ngre, s’ka nevojë për presion,
Kjo është energji e pastër që çdo gjë e transformon.
Si një valë që vjen, nuk ka mur që na mban,
Ne rrëshqasim mes kohës, nuk kemi asnjë plan.
Vetëm instinkti, vetëm ndjesia e momentit,
Po e ngremë temperaturën, në mes të elementit.

Dhe çdo hap që hedhim është një notë në ajër,
S’ka më vend për hije, s’ka më vend për vajtim, për fajr.
Ndjeje këtë rrymë, si elektricitet,
Po shkrihemi me ritmin, në këtë pafundësi të vërtetë.

Kjo është vala e re, që na çon më larg,
S’kemi peshë, s’kemi dyshime, jemi shumë më lart.
Shpejt, por butë, si drita në mëngjes,
Kjo është bota jonë, këtu gjejmë atë që duam të gjejmë!
Valë e re, s’ka kthim në breg,
Ne po vallëzojmë mbi çdo pengesë, në çdo shteg!

S’ka nevojë për britma, as për zhurmë të kotë,
Kemi stilin tonë, e kemi gjetur në...

Sistemi po nxehet.
Dëgjo...
Kjo nuk është muzikë, kjo është goditje.
Tre... Dy... Një... EJA!

Shpejtësia ime s’ka matës, e kalova limitin,
Në rrugën e drejtë, unë po ndryshoj itinerarin.
Fjalët si shigjeta, godasin qendrën,
E djeg asfaltin, ndërsa të tjerët ende po ndërrojnë këndin.
S’ka vend për ankth, s’ka vend për pështjellim,
Unë jam arkitekti, unë jam ai që sjell këtë ndryshim.
Hapi ritmin, shto gazin, mos pyet për pasojë,
Kur bota fle, ne jemi zgjuar duke ndërtuar këtë lojë!

Presioni rritet, ajri ndizet, gjithçka dridhet,
Kush është i dobët, nga ky ritëm thjesht mbytet.
Sytë janë fokus, mendja është thikë,
Ne jemi stuhia, ne jemi ajo që s’ka frikë!

Në limit, jetojmë çdo sekondë me shpejtësi,
Në limit, thyejmë çdo mur, çdo kufi!
S’ka pauzë, vetëm rritje, veç ece para,
Në këtë lojë të shpejtë, ne jemi padroni i garës!
Në limit, ritmi na mban gjallë,
Në limit, ngrihemi lart, s’kemi mall!

Lëviz! (Goditje)
Lëviz! (Goditje)
S’ka stop!
S’ka stop!

Shiko, vrap... nuk ndaloj, marr...

Po... është ora e të vërtetës.
S’ka vend për ata që mendojnë gjatë.
Nëse nuk vrapon, do të shkelin.
Eja!

Fjalët si plumba, i lëshoj në sekondë,
Ritmi si bombë, shpërthen në këtë zonë.
Nuk ka qetësi, nuk ka pushim në këtë lojë,
Kush është i ngadaltë, thjesht do të bëhet hije e kësaj kohë.
Dëgjo bas-in, ndjeje dridhjen në dysheme,
Unë jam stuhia, ti je thjesht një hije në skenë.
Fokus maksimal, sytë tek objektivi,
S’ka vend për gabime, ky është stili, ky është niveli!

Presioni rritet, ajri digjet në kontakt,
Çdo varg që shkruaj, është një marrëveshje, një pakt.
Me veten, me kohën, me çdo sekondë,
Unë jam motori, unë jam ai që kontrollon këtë rrugë!

Shpejt – si rrufeja që çan qiellin,
Shpejt – i marr yjet, i ndërroj këndin.
S’ka frenim, veç gaz e pafund,
Kjo është energjia që botën e tund!
Shpejt – s’ka kthim prapa, asnjë shans,
Jeta është garë, unë jam në balancë!

S’kam kohë për pritje, s’kam kohë për shpjegime,
Veproj shpejt, bëj realitet çdo ëndërr me vizione.
Nëse s’më ndjek...

Po, ndjeje këtë, mos ndalo!
Tre, dy, një – shko!

Hapi sytë, ndiq ritmin, koha s’pret,
Adrenalina ndez çdo damar, krejt qytetin e gjen,
Nuk ka ndalesë, nuk ka pauzë, kjo është lëvizje,
Jemi në zonën tonë, shkëndijat ndezin çdo vizion.
Fjalët rrjedhin shpejt si rryma në tela,
S’ka vend për dyshim, s’ka vend për pështjellim,
Vetëm fokus, vetëm vullnet,
E ardhmja është këtu, në këtë çast që po vret!

Sytë drejt dritës, zemra rreh fort,
Nuk jemi të ndalshëm, as ditën, as n’mot.
Ngrihu tani, shkundi çdo hije,
Kjo është jeta jonë, kjo është ajo që na ngjye!

Shpejt, më shpejt, bota po rrotullohet,
Pasioni brenda nesh kurrë s’po rraskapitet.
Në ritmin e shpejtë, ne gjejmë lirinë,
Sot po shkruajmë historinë, po thyejmë kufirin!
Shpejt, më shpejt, koha s’na pret,
Veç ec para, veç ec, se ky është momenti yt i vërtetë!

Zhurma shtohet, baza godet,
Çdo hap që hedh është një fitore, s’ka kthim në shteg.
I shpejtë si drita, i fortë si stuhia,
Kjo është energjia që shkrin akullin dhe mallin.
S’ka...

Teksti:
Nuk është thjesht stinë.
Është një gjendje mendore.
Dëgjo...
Vera po troket.

Asfalti digjet, qyteti po shkrihet në vete,
Lëvizim shpejt, s’kemi kohë për të tjera rrëfete.
I shkëputur nga përditshmëria, kërkoj një sinjal,
Dielli lart, sytë mbyllur, po eci mbi valë.
Ndryshoj rrugën, ndryshoj frekuencën e zërit,
Vera s’është destinacion, është pjesë e errësirës së dritës së diellit.

Puls-i rritet, ky është test për qëndresë,
S’ka vend për dyshim, s’ka vend për prapësi në këtë pjesë.
Adrenalina në venë, si koha që ikën shpejt,
Po hyjmë në stinën ku çdo gjë e kemi përjetë.

Vera po vjen me një tjetër kod,
Djegim kilometrat, s’na ndal ky mot.
Hapa në rërë, gjurmë që s’i fshin asnjë stuhí,
Jemi të lirë, në këtë ritëm pa kufí.
Po vjen... si një goditje e papritur,
Vera... në çdo qelizë, e pashkruar, e paditur!

Muzika bëhet gjuhë, ritmi bëhet strehë,
Askush s’na njeh, as ne veten s’e kemi lënë të shkëputet ndjeh'.
Dritat neon, reflektim në xhamat e zinj,
Të gjithë kërkojnë...

Teksti:
E ndjen?
Era që sjell aromën e dikurshme...
Vera po vjen, prapë.
Veç se tani, ne jemi ndryshe.

Rrugicat e vjetra, të njëjtat mure me diell,
Kujtimet fluturojnë si zogj nëpër qiell.
Mbaj mend buzëqeshjet, mbrëmjet pa fund,
Kur bota ishte e jona, pa asnjë kund.
Tani ritmi ndryshon, por zemra e njeh,
Atë verë të parë, që ende më kthen.

Pavarësisht viteve, dielli shkëlqen njësoj,
E njëjta dëshirë, që brenda meje zgjohet dhe ndroj.
Shtoje pak shpejtësinë, të kapim atë kohë,
Vera po vjen, si një ëndërr që na mohon çdo zhgënjim!

Vera po vjen, me erën e saj të njohur,
Për të gjitha ato momente që s’kemi harruar.
Rrihet ritmi shpejt, po shpirti më ngadalë,
Kërkojmë prapë veten, në çdo valë.
Oh, vera po vjen, si një kasetë e vjetër,
Na bën të ndjehemi, si dikur, të tjerë!

Dritat e qytetit, pasqyrohen në det,
Kërkojmë ato hije, që i kemi lënë vetë.
Dikush thotë se koha nuk kthehet, por gabon,
Sepse çdo verë, e njëjta ndjesi na ndriçon.
Dridhet ajri, dridhet çdo kujtim,
Vera...

Teksti:

Shto shpejtësinë!
Zero deri në njëqind!
Vera po vjen, a je gati për këtë xhiro?
Let’s move!

Hapi sytë, dielli godet si rrufe,
S’ka më dimër, s’ka më hije, koha ecën me fe.
Çanta gati, motori ndezur, shkojmë pa kthim,
Vera është në rrugë, po sjell tërbim.
Rrit ritmin, shto gazin, mos shiko pas,
Të gjithë në këmbë, e ndjen se si vibron ky bas!

Puls-i lart, temperatura po shpërthen,
Energjia elektrike, askush nuk na frenon!
Shpejt, shpejt, sekondat ikin si dritë,
Vera po vjen, do t’i djegim këto ditë!

Vera po vjen, si një stuhie,
Na rrëmben të gjithëve, s’ka më qetësi!
Në dritë, në det, në çdo rrugë që shkelim,
Jemi kjo verë, këtë zjarr po përcjellim!
Vera po vjen! (Fast!)
Vera po vjen! (Faster!)
S’ka kufi, s’ka mbarim,
Vera është ky shpërthim!

Frymëmarrja shkurt, ritmi vret,
Lëvizja është ligj, s’ka më det,
Të gjithë kërcim, s’ka kohë për gjumë,
Vera është këtu, e duam më shumë!
Dridhet toka, dridhet qielli,
Jemi gati, na pret dielli!

Nuk ndalem! (Nuk ndalem!)...

Teksti:

Yeah!
Po ndihet në ajër...
Dielli po thërret...
Jeni gati? Let’s go!

Hapi sytë, shih dritën që po ndrin
Termometri po ngjitet, po e ndjej këtë shkëlqim
Zhduken xhaketat, ndryshon stili, ndryshon gjendja
Po vjen ajo stina ku s’ka më asnjë brenga
Makinën në maksimum, dritaret i hapim
Rrugës për në det, këtë verë s’e ndalim!

Zemra rreh shpejt, si një drum-beat i pastër
Energjia është këtu, e ndjej në çdo hap tjetër
S’ka më pritje, s’ka më dyshim
Vera po vjen me një ritëm të ngrimit!

Vera po vjen, po vjen si një valë
Drita e diellit, na bën të gjithëve gjallë
Në rërë, në rrugë, nën dritat e qytetit
Jemi ne, jemi yjet, mbretër të këtij seti
Vera po vjen! (Vera po vjen!)
Vera po vjen! (Nuk ndalemi më!)

Muzika në max, bass-i po shkund tokën
Lëre stresin pas, mos e mendo dot lojën
Kokteji në dorë, kripa e detit në lëkurë
Jemi bashkë deri në agim, kjo është natyra jonë, sigurt
Gëzimi është kudo, vibron në çdo frekuencë
Verë pas vere, ne bëjmë diferencë!

Vera po vjen, po vjen...

(Strofa 1)
Nëpër rrugë të Tiranës, dielli po përvëlon
Të gjithë me akullore, në dorë secili shkon
Kush me çokollatë, kush me luleshtrydhe
Të gjithë po freskohen, s’e çajnë kokën fare
Po ja ku vjen Klea, me syza si te filmi
E shikon akulloren, sikur e ndjek krimi!

(Refreni)
O Klea, o Klea, çfarë të ka bërë akullorja?
Ajo është e ëmbël, s’të bën asnjë gjorja!
Po Klea bën stërvitje, ikën me vrap
"Nuk e ha akulloren," thotë ajo me kapak!
S’e ha ajo, s’e ha, as me lugë, as me dorë
Klea është unike, i thotë "jo" çdo akullore!

(Strofa 2)
Një ditë nëpër plazh, po hanim të gjithë një kupë
Klea na shikon, sikur pamë ndonjë trupë
"Është e ftohtë!" thotë ajo, "do më ngrijë truri!"
Ne qeshim me lot, ndërsa ajo shikon murin
S’do krem, s’do shkop, s’do asnjë lloj forme
Për Klean, akullorja është... një bombë e shëmtuar!

(Ura)
Mos vallë ka frikë mos i bie dhëmbi?
Apo mos ka frikë mos e merr mendi?
Klea është mister, një enigmë e...